Mark14

Mark 14

Jesus Anointed at Bethany

¹Now the Passover and the Feast of Unleavened Bread were only two days away, and the chief priests and the teachers of the law were looking for some sly way to arrest Jesus and kill him. ²"But not during the Feast," they said, "or the people may riot."

³While he was in Bethany, reclining at the table in the home of a man known as Simon the Leper, a woman came with an alabaster jar of very expensive perfume, made of pure nard. She broke the jar and poured the perfume on his head.

⁴Some of those present were saying indignantly to one another, "Why this waste of perfume? ⁵It could have been sold for more than a

year's wages and the money given to the poor." And they rebuked her harshly.

⁶"Leave her alone," said Jesus. "Why are you bothering her? She has done a beautiful thing to me. ⁷The poor you will always have with you, and you can help them any time you want. But you will not always have me. ⁸She did what she could. She poured perfume on my body beforehand to prepare for my burial. ⁹I tell you the truth, wherever the gospel is preached throughout the world, what she has done will also be told, in memory of her."

¹⁰Then Judas Iscariot, one of the Twelve, went to the chief priests to betray Jesus to them. ¹¹They were delighted to hear this and promised to give him money. So he

watched for an opportunity to hand him over.

The Lord's Supper

¹²On the first day of the Feast of Unleavened Bread, when it was customary to sacrifice the Passover lamb, Jesus' disciples asked him, "Where do you want us to go and make preparations for you to eat the Passover?"

¹³

So he sent two of his disciples, telling them, "Go into the city, and a man carrying a jar of water will meet you. Follow him. ¹⁴Say to the owner of the house he enters, 'The Teacher asks: Where is my guest room, where I may eat the Passover with my disciples?' ¹⁵He will show you a large upper room, furnished and ready. Make preparations for us there."

¹⁶The disciples left, went into the city and found things just as Jesus had told them. So they prepared the Passover.

¹⁷When evening came, Jesus arrived with the Twelve. ¹⁸While they were reclining at the table eating, he said, "I tell you the truth, one of you will betray me—one who is eating with me."

¹⁹They were saddened, and one by one they said to him, "Surely not I?"

²⁰"It is one of the Twelve," he replied, "one who dips bread into the bowl with me. ²¹The Son of Man will go just as it is written about him. But woe to that man who betrays the Son of Man! It would be better for him if he had not been born."

²²While they were eating, Jesus took bread, gave thanks and broke it, and gave it to his disciples, saying, "Take it; this is my body."

²³Then he took the cup, gave thanks and offered it to them, and they all drank from it.

²⁴"This is my blood of the covenant, which is poured out for many," he said to them. ²⁵"I tell you the truth, I will not drink again of the fruit of the vine until that day when I drink it anew in the kingdom of God."

²⁶When they had sung a hymn, they went out to the Mount of Olives.

Jesus Predicts Peter's Denial

²⁷"You will all fall away," Jesus told them, "for it is written:
" 'I will strike the shepherd,
and the sheep will be scattered.' ²⁸But after I have risen, I will go ahead of you into Galilee."

²⁹Peter declared, "Even if all fall away, I will not."

³⁰"I tell you the truth," Jesus answered, "today—yes, tonight—before the rooster crows twice you yourself will disown me three times."

³¹But Peter insisted emphatically, "Even if I have to die with you, I will never disown you." And all the others said the same.

Geths

emane

³²They went to a place called Gethsemane, and Jesus said to his disciples, "Sit here while I pray." ³³He took Peter, James and John along with him, and he began to be deeply distressed and troubled. ³⁴"My soul is overwhelmed with sorrow to the point of death," he said to them. "Stay here and keep watch."

³⁵Going a little farther, he fell to the ground and prayed that if possible the hour might pass from him. ³⁶"Abba, Father," he said, "everything is possible for you. Take this cup from me. Yet not what I will, but what you will."

³⁷Then he returned to his disciples and found them sleeping. "Simon," he said to Peter, "are you asleep? Could you not keep watch for one hour? ³⁸Watch and pray so that you will not fall into temptation. The spirit is willing, but the body is weak."

³⁹Once more he went away and prayed the same thing. ⁴⁰When he came back, he again found them sleeping, because their eyes were heavy. They did not know what to say to him.

⁴¹Returning the third time, he said to them, "Are you still sleeping and resting? Enough! The hour has come. Look, the Son of Man is betrayed into the hands of sinners. ⁴²Rise! Let us go! Here comes my betrayer!"

Jesus Arrested

⁴³Just as he was speaking, Judas, one of the Twelve, appeared. With him was a crowd armed with swords and clubs, sent from the chief priests, the teachers of the law, and the elders.

⁴⁴Now the betrayer had arranged a signal with them: "The one I kiss is the man; arrest him and lead him away under guard." ⁴⁵Going at once to Jesus, Judas said, "Rabbi!" and kissed him. ⁴⁶The men seized Jesus and arrested him. ⁴⁷Then one of those standing near drew his sword and struck the servant of the high priest, cutting off his ear.

⁴⁸"Am I leading a r

ebellion," said Jesus, "that you have come out with swords and clubs to capture me? ⁴⁹Every day I was with you, teaching in the temple courts, and you did not arrest me. But the Scriptures must be fulfilled." ⁵⁰Then everyone deserted him and fled.

⁵¹A young man, wearing nothing but a linen garment, was following Jesus. When they seized him, ⁵²he fled naked, leaving his garment behind.

Before the Sanhedrin

⁵³They took Jesus to the high priest, and all the chief priests, elders and teachers of the law came together. ⁵⁴Peter followed him at a distance, right into the courtyard of the high priest. There he sat with the guards and warmed himself at the fire.

⁵⁵The chief priests and the whole Sanhedrin were looking for evidence against Jesus so that they could

put him to death, but they did not find any. ⁵⁶Many testified falsely against him, but their statements did not agree.

⁵⁷Then some stood up and gave this false testimony against him: ⁵⁸"We heard him say, 'I will destroy this man-made temple and in three days will build another, not made by man.' " ⁵⁹Yet even then their testimony did not agree.

⁶⁰Then the high priest stood up before them and asked Jesus, "Are you not going to answer? What is this testimony that these men are bringing against you?" ⁶¹But Jesus remained silent and gave no answer.
Again the high priest asked him, "Are you the Christ, the Son of the Blessed One?"

⁶²"I am," said Jesus. "And you will see the Son of Man sitting at the right hand of the Mighty One and coming on the clouds of heaven."

⁶³The high priest tore his clothes. "Why do we need any more witnesses?" he asked. ⁶⁴"You have he

ard the blasphemy. What do you think?"

They all condemned him as worthy of death. ⁶⁵Then some began to spit at him; they blindfolded him, struck him with their fists, and said, "Prophesy!" And the guards took him and beat him.

Peter Disowns Jesus

⁶⁶While Peter was below in the courtyard, one of the servant girls of the high priest came by. ⁶⁷When she saw Peter warming himself, she looked closely at him.
"You also were with that Nazarene, Jesus," she said.

⁶⁸

But he denied it. "I don't know or understand what you're talking about," he said, and went out into the entryway.

⁶⁹When the servant girl saw him there, she said again to those standing around, "This fellow is one of them." ⁷⁰Again he denied it.
After a little while, those standing near said to Peter, "Surely you are one of them, for you are a Galilean."

⁷¹He began to call down curses on himself, and he swore to them, "I don't know this man you're talking about."

⁷²Immediately the rooster crowed the second time. Then Peter remembered the word Jesus had spoken to him: "Before the rooster crows twice you will disown me three times." And he broke down and wept.

تدهین عیسی در بیت‌عَنْیا

مَرقُس ۱۴:‏۱-۱۱ - مَتّی ۲۶:‏۲-۱۶

مَرقُس ۱۴:‏۱ و ۲ - لوقا ۲۲:‏۱ و ۲

مَرقُس ۱۴:‏۳-۸ - مشابه یوحنا ۱۲:‏۱-۸

۱دو روز به عید پِسَخ و فَطیر مانده بود. سران کاهنان و علمای دین در جستجوی راهی بودند که عیسی را به نیرنگ گرفتار کنند و به قتل رسانند،۲زیرا می‌گفتند: «نه در ایام عید، مبادا مردم شورش کنند.»

۳چون عیسی در بیت‌عَنْیا در خانۀ شَمعون جذامی بر سفره نشسته بود، زنی با ظرفی مرمرین از عطری بسیار گرانبها، از سنبل خالص، نزد عیسی آمد و ظرف را شکسته، عطر را بر سر او ریخت.۴امّا بعضی از حاضران به خشم آمده، با یکدیگر گفتند: «چرا باید این عطر اینگونه تلف شود؟۵می‌شد آن را به بیش از سیصد دینار فروخت و بهایش را به فقیران داد.» و آن زن را سخت سرزنش کردند.۶امّا عیسی بدیشان گفت: «او را به حال خود بگذارید. چرا می‌رنجانیدش؟ او کاری نیکو در حق من کرده است.۷فقیران را همیشه با خود دارید و هرگاه بخواهید می‌توانید به آنها کمک کنید، امّا من همیشه نزد شما نخواهم بود.۸این زن آنچه در توان داشت، انجام داد. او با این کار، بدن مرا پیشاپیش برای تدفین، تدهین کرد.۹آمین، به شما می‌گویم، در تمام جهان، هر‌جا انجیل موعظه شود، کار این زن نیز به‌یاد او بازگو خواهد شد.»

خیانت یهودا

مَرقُس ۱۴:‏۱۰ و ۱۱ - لوقا ۲۲

:‏۳-۶

۱۰آنگاه یهودای اِسْخَریوطی که یکی از آن دوازده تن بود، نزد سران کاهنان رفت تا عیسی را به آنها تسلیم کند.۱۱آنها چون سخنان یهودا را شنیدند، شادمان شدند و به او وعدۀ پول دادند. پس او در پی فرصت بود تا عیسی را تسلیم کند.

شام آخر

مَرقُس ۱۴:‏۱۲-۲۶ - مَتّی ۲۶:‏۱۷-۳۰؛ لوقا ۲۲:‏۷-۲۳

مَرقُس ۱۴:‏۲۲-۲۵ - اوّل قُرِنتیان ۱۱:‏۲۳-۲۵

۱۲در نخستین روز عید فَطیر که برۀ پِسَخ را قربانی می‌کنند، شاگردان عیسی از او پرسیدند: «کجا می‌خواهی برویم و برایت تدارک ببینیم تا شام پِسَخ را بخوری؟»۱۳او دو تن از شاگردان خود را فرستاد و به آنها گ

فت: «به شهر بروید؛ در آنجا مردی با کوزه‌ای آب به شما برمی‌خورد. از پی او بروید.۱۴هر‌جا که وارد شد، به صاحب

آن خانه بگویید، ”استاد می‌گوید، میهمانخانۀ من کجاست تا شام پِسَخ را با شاگردانم بخورم؟“۱۵و او بالاخانه‌ای بزرگ و مفروش و آماده به شما نشان خواهد داد. در آنجا برای ما تدارک ببینید.»۱۶آنگاه شاگردان به شهر رفته، همه‌چیز را همانگونه که به ایشان گفته بود یافتند و پِسَخ را تدارک دیدند.

۱۷چون شب فرارسید، عیسی با دوازده شاگرد خود به آنجا رفت.۱۸هنگامی که بر سفره نشسته، غذا می‌خوردند، عیسی گفت: «آمین، به شما می‌گویم که یکی از شما که با من غذا می‌خورد مرا تسلیم دشمن خواهد کرد.»۱۹آنها غمگین شدند و یکی پس از دیگری از او پرسیدند: «من که آن کس نیستم؟»۲۰عیسی گفت: «یکی از شما دوازده تن است، همان که نان خود را با من در کاسه فرو‌‌می‌بَرَد.۲۱پسر‌انسان همانگونه که دربارۀ او نوشته شده، خواهد رفت، امّا وای بر آن‌کس که پسر‌انسان را تسلیم دشمن می‌کند. بهتر آن می‌بود که هرگز زاده نمی‌شد.»

۲۲هنوز مشغول خوردن بودند که عیسی نان را برگرفت و پس از شکرگزاری، پاره کرد و به شاگردان داد و فرمود: «بگیرید، این است بدن من.»۲۳سپس جام را برگرفت و پس از شکرگزاری، به آنها داد و همه از آن نوشیدند.۲۴و بدیشان گفت: «این است خون من برای عهد [جدید] که به‌خاطر بسیاری ریخته می‌شود.۲۵آمین، به شما می‌گویم که از محصول مو دیگر نخواهم نوشید تا روزی که آن را در پادشاهی خدا، تازه بنوشم.»

۲۶آنگاه پس از خواندن سرودی، به سمت کوه زیتون به‌راه افتادند.

پیشگویی انکار پِطرُس

مَرقُس ۱۴:‏۲۷-۳۱ - مَتّی ۲۶:‏۳۱-۳۵

۲۷عیسی به آنان گفت: «همۀ شما خواهید لغزید زیرا نوشته شده،

«‌”شبان را خواهم زد

و گوسفندان پراکنده خواهند شد.“

۲۸امّا پس از آنکه برخاستم، پیش از شما به جلیل خواهم رفت.»۲۹پِطرُس به او گفت: «حتی اگر همه بلغزند، من هرگز نخواهم لغزید.»۳۰عیسی به او گفت: «آمین، به تو می‌گویم که امروز، آری همین امشب، پیش از آنکه خروس دو بار بانگ زند، سه بار مرا انکار خواهی کرد!»۳۱امّا پِطرُس با تأکید بسیار گفت: «اگر لازم باشد با تو بمیرم، انکارت نخواهم کرد.» سایر شاگردان نیز چنین گفتند.

باغ جِتْسیمانی

مَرقُس ۱۴:‏۳۲-۴۲ - مَتّی ۲۶:‏۳۶-۴۶؛ لوقا ۲۲:‏۴۰-۴۶

۳۲آنگاه به مکانی به نام جِتْسیمانی رفتند و در آنجا عیسی به شاگردان خود گفت: «در اینجا بنشینید، تا من دعا کنم.»۳۳سپس پِطرُس و یعقوب و یوحنا را با خود برد و پریشان و مضطرب شده، بدیشان گفت:۳۴«از فرط اندوه، به حال مرگ افتاده‌ام. در اینجا بمانید و بیدار باشید.»۳۵سپس قدری پیش رفته، بر خاک افتاد و دعا کرد که اگر ممکن باشد آن ساعت از او بگذرد.۳۶او چنین گفت: «اَبّا، پدر، همه‌چیز برای تو ممکن است. این جام را از من دور کن، امّا نه به خواست من بلکه به ارادۀ تو.»۳۷چون بازگشت، آنان را در خواب یافت. پس به پِطرُس گفت: «شَمعون، خوابیده‌ای؟ آیا نمی‌توانستی ساعتی بیدار بمانی؟۳۸بیدار باشید و دعا کنید تا در آزمایش نیفتید. روح مشتاق است امّا جسم ناتوان.»۳۹پس دیگربار رفت و همان دعا را کرد.۴۰چون بازگشت، ایشان را همچنان در خواب یافت، زیرا چشمانشان بسیار سنگین شده بود. آنها نمی‌دانستند چه به او بگویند.۴۱آنگاه عیسی سوّمین بار نزد شاگردان آمد و بدیشان گفت: «آیا هنوز در خوابید و استراحت می‌کنید؟ دیگر بس است! ساعت مقرر فرارسیده. اینک پسر‌انسان به‌دست گناهکاران تسلیم می‌شود.۴۲برخیزید، برویم. اینک تسلیم‌کنندۀ من از راه می‌رسد.»

گرفتار شدن عیسی

مَرقُس ۱۴:‏۴۳-۵۰ - مَتّی ۲۶:‏۴۷-۵۶؛

لوقا ۲۲:‏۴۷-۵۰؛ یوحنا ۱۸:‏۳-۱۱

۴۳عیسی همچنان سخن می‌گفت که ناگاه یهودا، یکی از آن دوازده تن، همراه با گروهی مسلّح به چماق و شمشیر، از سوی سران کاهنان و علمای دین و مشایخ آمدند.۴۴تسلیم‌کنندۀ او به همراهان خود علامتی داده و گفته بود: «آن‌کس را که ببوسم، همان است؛ او را بگیرید و با مراقبت کامل ببرید.»۴۵پس چون به آن مکان رسید، بی‌درنگ به عیسی نزدیک شد و گفت: «استاد!» و او را بوسید.۴۶آنگاه آن افراد بر سر عیسی ریخته، او را گرفتار کردند.۴۷امّا یکی از حاضران شمشیر برکشیده، ضربه‌ای به خدمتکار کاهن‌اعظم زد و گوش او را برید.۴۸عیسی به آنها گفت: «مگر من راهزنم که با چماق و شمشیر به گرفتنم آمده‌اید؟۴۹هر روز در حضور شما در معبد تعلیم می‌دادم و مرا نگرفتید. امّا کتب‌مقدّس می‌باید تحقق یابد.»۵۰آنگاه همۀ شاگردان ترکش کرده، گریختند.

۵۱جوانی که فقط پارچه‌ای به تن پیچیده بود، در پی عیسی به راه افتاد. او را نیز گرفتند،۵۲امّا او آنچه بر تن داشت رها کرد و عریان گریخت.

محاکمه در حضور شورای یهود

مَرقُس ۱۴:‏۵۳-۶۵ - مَتّی ۲۶:‏۵۷-۶۸؛

یوحنا ۱۸:‏۱۲ و ۱۳ و ۱۹-۲۴

مَرقُس ۱۴:‏۶۱-۶۳ - لوقا ۲۲:‏۶۷-۷۱

۵۳عیسی را نزد کاهن‌اعظم بردند. در آنجا همۀ سران کاهنان و مشایخ و علمای دین گرد آمده بودند.۵۴پِطرُس نیز دورادور از پی عیسی رفت تا به حیاط خانه کاهن‌اعظم رسید. پس در آنجا، کنار آتش، با نگهبانان نشست تا خود را گرم کند.۵۵سران کاهنان و تمامی اهل شورا در پی یافتن دلایل و شواهدی علیه عیسی بودند تا او را بکشند، ولی هیچ نیافتند.۵۶زیرا هرچند بسیاری شهادتهای دروغ علیه عیسی دادند، امّا شهادتهای ایشان با هم وفق نداشت.۵۷آنگاه عده‌ای پیش آمدند و به دروغ علیه او شهادت داده، گفتند:۵۸«ما خود شنیدیم که می‌گفت، ”این معبد را که ساختۀ دست بشر است خراب خواهم کرد و ظرف سه روز، معبدی دیگر خواهم ساخت که ساختۀ دست بشر نباشد.“‌»۵۹امّا شهادتهای آنها نیز ناموافق بود.۶۰آنگاه کاهن‌اعظم برخاست و در برابر همه از عیسی پرسید: «هیچ پاسخ نمی‌گویی؟ این چیست که علیه تو شهادت می‌دهند؟»۶۱امّا عیسی همچنان خاموش ماند و پاسخی نداد. دیگربار کاهن‌اعظم از او پرسید: «آیا تو مسیح، پسر خدای متبارک هستی؟»۶۲عیسی بدو گفت: «هستم، و پسر‌انسان را خواهید دید که به‌دست راست قدرت نشسته، با ابرهای آسمان می‌آید.»۶۳آنگاه کاهن‌اعظم گریبان خود را چاک زد و گفت: «دیگر چه نیاز به شاهد است؟۶۴کفرش را شنیدید. حُکمتان چیست؟» آنها همگی فتوا دادند که سزایش مرگ است.۶۵آنگاه بعضی شروع کردند به آبِدهان بر او انداختن؛ آنها چشمانش را بستند و در حالی که او را می‌زدند، می‌گفتند: «نبوّت کن!» نگهبانان نیز او را گرفتند و زدند.

انکار پِطرُس

مَرقُس ۱۴:‏۶۶-۷۲ - مَتّی ۲۶:‏۶۹-۷۵؛

لوقا ۲۲:‏۵۶-۶۲؛ یوحنا ۱۸:‏۱۶-۱۸ و ۲۵-۲۷

۶۶هنگامی که پِطرُس هنوز پایین، در حیاط بود، یکی از خادمه‌های کاهن‌اعظم نیز به آنجا آمد۶۷و او را دید که کنار آتش خود را گرم می‌کرد. آن زن با دقّت بر وی نگریست و گفت: «تو نیز با عیسای ناصری بودی.»۶۸امّا پِطرُس انکار کرد و گفت: «نمی‌دانم و درنمی‌یابم چه می‌گویی!» این را گفت و به سرسرای خانه رفت. در همین هنگام خروس بانگ زد.۶۹دیگربار، چشم آن کنیز به او افتاد و به کسانی که آنجا ایستاده بودند، گفت: «این مرد یکی از آنهاست.»۷۰امّا پِطرُس باز انکار کرد. کمی بعد، کسانی که آنجا ایستاده بودند، بار دیگر به پِطرُس گفتند: «بی‌گمان تو نیز یکی از آنهایی، زیرا جلیلی هستی.»۷۱امّا پِطرُس لعن‌کردن آغاز کرد و قسم خورده، گفت: «این مرد را که می‌گویید، نمی‌شناسم!»۷۲در همان‌دم، خروس بار دوّم بانگ زد. آنگاه پِطرُس سخنان عیسی را به‌یاد آورد که به او گفته بود: «پیش از آنکه خروس دو بار بانگ زند، سه بار مرا انکار خواهی کرد». پس دلش ریش شد و بگریست.

Mark13

Mark 13

Signs of the End of the Age

¹As he was leaving the temple, one of his disciples said to him, "Look, Teacher! What massive stones! What magnificent buildings!"

²"Do you see all these great buildings?" replied Jesus. "Not one stone here will be left on another; every one will be thrown down."

³As Jesus was sitting on the Mount of Olives opposite the temple, Peter, James, John and Andrew asked him privately, ⁴"Tell us, when will these things happen? And what will be the sign that they are all about to be fulfilled?"

⁵Jesus said to them: "Watch out that no one deceives you. ⁶Many will come in my name, claiming, 'I am he,' and will deceive many. ⁷When you hear of wars and rumours of wars, do not be alarmed. Such things must happen, but the end is still to come. ⁸Nation will rise against nation, and kingdom against kingdom. There will be earthquakes in various places, and famines. These are the beginning of birth pains.

⁹"You must be on your guard. You will be handed over to the local councils and flogged in the synagogues. On account of me you will stand before governors and kings as witnesses to them. ¹⁰And the gospel must first be preached to all nations. ¹¹Whenever you are arrested and brought to trial, do not worry beforehand about what to say. Just say whatever is given you at the time, for it is not you speaking, but the Holy Spirit.

¹²"Brother will betray brother to death, and a father his child. Children will rebel against their parents and have them put to death. ¹³All men will hate you because of me, but he who stands firm to the end will be saved.

¹⁴"When you see 'the abomination that causes desolation’ standing where it does not belong—let the reader understand—then let those who are in Judea flee to the mountains. ¹⁵Let no one on the roof of his house go down or enter the house to take anything out. ¹⁶Let no one in the field go back to get his cloak. ¹⁷How dreadful it will be in those days for pregnant women and nursing mothers! ¹⁸Pray that this will not take place in winter, ¹⁹because those will be days of distress unequalled from the beginning, when God created the world, until now—and never to be equalled again. ²⁰If the Lord had not cut short those days, no one would survive. But for the sake of the elect, whom he has chosen, he has shortened them. ²¹At that time if anyone says to you, 'Look, here is the Christ!' or, 'Look, there he is!' do not believe it. ²²For false Christs and false prophets will appear and perform signs and miracles to deceive the elect—if that were possible. ²³So be on your guard; I have told you everything ahead of time.

²⁴"But in those days, following that distress,
" 'the sun will be darkened,
and the moon will not give its light;
²⁵the stars will fall from the sky,
and the heavenly bodies will be shaken.'

²⁶"At that time men will see the Son of Man coming in clouds with great power and glory. ²⁷And he will send his angels and gather his elect from the four winds, from the ends of the earth to the ends of the heavens.

²⁸"Now learn this lesson from the fig tree: As soon as its twigs get tender and its leaves come out, you know that summer is near. ²⁹Even so, when you see these things happening, you know that it is near, right at the door. ³⁰I tell you the truth, this generation will certainly not pass away until all these things have happened. ³¹Heaven and earth will pass away, but my words will never pass away.

The Day and Hour Unknown

³²"No one knows about that day or hour, not even the angels in heaven, nor the Son, but only the Father. ³³Be on guard! Be alert! You do not know when that time will come. ³⁴It's like a man going away: He leaves his house and puts his servants in charge, each with his assigned task, and tells the one at the door to keep watch.

³⁵"Therefore keep watch because you do not know when the owner of the house will come back—whether in the evening, or at midnight, or when the rooster crows, or at dawn. ³⁶If he comes suddenly, do not let him find you sleeping. ³⁷What I say to you, I say to everyone: 'Watch!' "

نشانه‌های پایان عصر حاضر

مَرقُس ۱۳:‏۱-۳۷ - مَتّی ۲۴:‏۱-۵۱؛ لوقا ۲۱:‏۵-۳۶

۱هنگامی که عیسی معبد را ترک می‌کرد، یکی از شاگردانش به او گفت: «استاد، بنگر! چه سنگها و چه بناهای باشکوهی!»۲امّا عیسی به او فرمود: «همۀ این بناهای بزرگ را می‌بینی؟ بدان که سنگی بر سنگ دیگر باقی نخواهد ماند، بلکه همه فرو‌خواهد ریخت.»

۳و چون عیسی بر کوه زیتون روبه‌روی معبد نشسته بود، پِطرُس و یعقوب و یوحنا و آندریاس در خلوت از او پرسیدند:۴«به ما بگو این وقایع کِی روی خواهد داد و نشانۀ نزدیک شدن زمان تحقق آنها چیست؟»۵عیسی بدیشان فرمود: «بهوش باشید تا کسی گمراهتان نکند.۶بسیاری به نام من آمده، خواهند گفت، ”من همانم“ و بسیاری را گمراه خواهند کرد.۷چون دربارۀ جنگها می‌شنوید و خبر جنگها به گوشتان می‌رسد، مشوش مشوید. چنین وقایعی می‌باید رخ دهد، ولی هنوز پایان فرانرسیده است.۸قومی بر قوم دیگر و حکومتی بر حکومت دیگر بر‌خواهند خاست. زلزله‌ها در جایهای گوناگون خواهد آمد و قحطیها خواهد شد. امّا این تنها به‌منزلۀ آغاز درد زایمان است.

۹«و امّا دربارۀ خودتان باید بهوش باشید، زیرا شما را به محاکم خواهند سپرد و در کنیسه‌ها خواهند زد و به‌خاطر من در حضور والیان و پادشاهان خواهید ایستاد تا در برابر آنان شهادت دهید.۱۰نخست باید انجیل به همۀ قومها موعظه شود.۱۱پس هرگاه شما را گرفتار کنند و به محاکمه کشند، پیشاپیش نگران نباشید که چه بگویید، بلکه هرآنچه در آن زمان به شما داده شود، آن را بگویید؛ زیرا گوینده شما نیستید، بلکه روح‌القدس است.۱۲برادر، برادر را و پدر، فرزند را تسلیم مرگ خواهد کرد. فرزندان بر والدین برخاسته، اسباب کشته شدن آنها را فراهم خواهند آورد.۱۳همه به‌خاطر نام من از شما نفرت خواهند داشت؛ امّا هر‌که تا به پایان پایدار بماند، نجات خواهد یافت.

۱۴«امّا چون آن ”مکروه ویرانگر“ را در مکانی که نباید، بر‌پا ببینید - خواننده دقّت کند - آنگاه آنان که در یهودیه‌اند، به کوهها بگریزند؛۱۵و هر‌که بر بام خانه باشد، برای برداشتن چیزی، فرود‌نیاید و وارد خانه نشود؛۱۶و هر‌که در مزرعه باشد، برای برگرفتن قبای خود به خانه بازنگردد.۱۷وای بر زنان آبستن و مادران شیرده در آن روزها!۱۸دعا کنید که این وقایع در زمستان روی ندهد.۱۹زیرا که در آن روزها چنان مصیبتی روی خواهد داد که مانندش از آغاز عالمی که خدا آفرید تاکنون روی نداده و هرگز نیز روی نخواهد داد.۲۰و اگر خداوند آن روزها را کوتاه نمی‌کرد، هیچ بشری جان سالم به‌در نمی‌برد. امّا به‌خاطر برگزیدگان، که خودْ آنها را انتخاب کرده، آن روزها را کوتاه کرده است.۲۱در آن زمان، اگر کسی به شما گوید: ”بنگر، مسیح اینجاست“، یا ”بنگر، او آنجاست!“ باور مکنید.۲۲زیرا مسیحان کاذب و پیامبران دروغین برخاسته، آیات و معجزات به‌ظهور خواهند آورد تا اگر ممکن باشد، برگزیدگان را گمراه کنند.۲۳پس هشیار باشید، زیرا پیشاپیش، همۀ اینها را به شما گفتم.

۲۴«امّا در آن روزها، پس از آن مصیبت،

«‌”خورشید تاریک خواهد شد

و ماه دیگر نور نخواهد افشاند.

۲۵ستارگان از آسمان فرو‌خواهند ریخت

و نیروهای آسمان به‌لرزه در‌خواهند آمد.“

۲۶آنگاه مردم پسر‌انسان را خواهند دید که با قدرت و جلال عظیم در ابرها می‌آید.۲۷او فرشتگان را خواهد فرستاد و برگزیدگانش را از چهار گوشۀ جهان، از کرانهای زمین تا کرانهای آسمان، گرد هم خواهد آورد.

۲۸«حال، از درخت انجیر این درس را فراگیرید: به محض اینکه شاخه‌های آن جوانه زده، برگ می‌دهد، درمی‌یابید که تابستان نزدیک است.۲۹به همینگونه، هرگاه بینید که این چیزها رخ می‌دهد، درمی‌یابید که او نزدیک، بلکه بردر است.۳۰آمین، به شما می‌گویم که تا اینهمه روی ندهد، این نسل نخواهد گذشت.۳۱آسمان و زمین زایل خواهد شد، امّا سخنان من هرگز زوال نخواهد پذیرفت.

انتظار برای بازگشت مسیح

۳۲«هیچ‌کس آن روز و ساعت را نمی‌داند جز پدر؛ حتی فرشتگان آسمان و پسر نیز از آن آگاه نیستند.۳۳پس بیدار و هشیار باشید، زیرا نمی‌دانید آن زمان کی فرامی‌رسد.۳۴همچون کسی است که به سفر رفته و به‌هنگام عزیمت، خادمانش را به ادارۀ خانۀ خود گماشته باشد، و به هر یک وظیفه‌ای خاص سپرده و به دربان نیز دستور داده باشد که بیدار بماند.۳۵پس شما نیز بیدار باشید، زیرا نمی‌دانید صاحبخانه کی خواهد آمد، شب یا نیمه‌شب، به‌هنگام بانگ خروس یا در سپیده‌دم.۳۶مبادا که او ناگهان بیاید و شما را در خواب بیند.۳۷آنچه به شما می‌گویم، به همه می‌گویم: بیدار باشید!»

Merry Christmas

We Wish You A Merry Christmas

Hallelujah Hallelujah
Hallelujah

Mark12

Mark 12

The Parable of the Tenants

¹He then began to speak to them in parables: "A man planted a vineyard. He put a wall around it, dug a pit for the winepress and built a watchtower. Then he rented the vineyard to some farmers and went away on a journey. ²At harvest time he sent a servant to the tenants to collect from them some of the fruit of the vineyard. ³But they seized him, beat him and sent him away empty-handed. ⁴Then he sent another servant to them; they struck this man on the head and treated him shamefully. ⁵He sent still another, and that one they killed. He sent many others; some of them they beat, others they killed.

⁶"He had one left to send, a son, whom he loved. He sent him last of all, saying, 'They will respect my son.'

⁷"But the tenants said to one another, 'This is the heir. Come, let's kill him, a

nd the inh

eritance will be ours.' ⁸So they took him and killed him, and threw him out of the vineyard.

⁹"What then will the owner of the vineyard do? He will come and kill those tenants and give the vineyard to others. ¹⁰Haven't you read this scripture:
" 'The stone the builders rejected
has become the capstone;
¹¹the Lord has done this,
and it is marvellous in our eyes'?"

¹²Then they looked for a way to arrest him because they knew he had spoken the parable against them. But they were afraid of the crowd; so they left him and

went away

.

Paying Taxes to Caesar

¹³Later

they sent some of the Pharisees and Herodians to Jesus to catch him in his words. ¹⁴They came to him and said, "Teacher, we k

now you are a man of integrity. You aren't swayed by men, because you pay no attention to who they are; but you teach the way of God in accordance with the truth. Is it right to pay taxes to Caesar or not? ¹⁵Should we pay or shouldn't we?"

But Jesus knew their hypocrisy. "Why are you trying to trap me?" he asked. "Bring me a denarius and let me look at it." ¹⁶They brought the coin, and he asked them, "Whose portrait is this? And whose inscription?"
"Caesar's," they replied.

¹⁷Then Jesus said to them, "Give to Caesar what is Caesar's and to God what is God's."
And they were amazed at him.

Marriage at the

Resurrection

¹⁸Then the Sadducees, who say there is no resurrection, came to him with a question. ¹⁹"Teacher," they said, "Moses wrote for us that if a man's brother dies and leaves a wife but no children, the man must marry the widow and have children for his brother. ²⁰Now there were seven brothers. The first one married and died without leaving any children. ²¹The second one married the widow, but he also died, leaving no child. It was the same with the third. ²²In fact,

none of the seven left any children. Last of all, the woman died too. ²³At the resurrection whose wife will she be, since the seven were married to her?"

²⁴Jesus replied, "Are you not in error because you do not know the Scriptures or the power of God? ²⁵When the dead rise, they will neither marry nor be given in marriage; they will be like the angels in heaven. ²⁶Now about the dead rising—have you not read in the book of Moses, in the account of the bush, how God said to him, 'I am the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob'? ²⁷He is not the God of the dead, but of the living. You are badly mistaken!"

The Greatest

Commandment

²⁸One of the teachers of the law came and heard them debating. Noticing that Jesus had given them a good answer, he asked him, "Of all the commandments, which is the most important?"

²⁹"The most important one," answered Jesus, "is this: 'Hear, O Israel, the Lord our God, the Lord is one. ³⁰Love the Lord your God with all your heart and with all your soul and with all your mind and with all your strength.' ³¹The second is this: 'Love your neighbour as yourself.’ There is no commandment greater than these."

³²"Well said, teacher," the man replied. "You are right in saying that God is o

ne and there is no other but him. ³³To love him with all your heart, with all your understanding and with all your strength, and to love your neighbour as yourself is more important than all burnt offerings and sacrifices."

³⁴When Jesus saw that he had answered wisely, he said to him, "You are not far from the kingdom of God." And from then on no one dared ask him any more questions.

Whose Son Is the Christ

³⁵While Jesus was teaching in the temple courts, he asked, "How is it that the teachers of the law say that the Christ is the son of David? ³⁶

David himself, speaking by the Holy Spirit, declared:
" 'The Lord said to my Lord:
"Sit at my right hand
until I put your enemies
under your feet." ‘37David himself calls him 'Lord.' How then can he be his son?"
The large crowd listened to him with delight.

³⁸As he taught, Jesus said, "Watch out for the teachers of the law. They like to walk around in flowing robes and be greeted in the marketplaces, ³⁹and have the most important seats in the synagogues and the places of honour at banquets. ⁴⁰They devour widows' houses and for a show make lengthy prayers. Such men will be punished most severely."

The Widow's Offering

⁴¹Jesus sat down opposite the place where the offerings were put and watched the crowd putting their money into the temple treasury. Many rich people threw in large amounts. ⁴²But a poor widow came and put in two very small copper coins, worth only a fraction of a penny.

⁴³Calling his disciples to him, Jesus said, "I tell you the truth, this poor widow has put more into the treasury than all the others. ⁴⁴They all gave out of their wealth; but she, out of her poverty, put in everything—all she had to live on."

مَثَل

باغبانان شرور

مَرقُس ۱۲:‏۱-۱۲ - مَتّی ۲۱:‏۳۳-۴۶؛ لوقا ۲۰:‏۹-۱۹

۱سپس عیسی به مَثَلها با ایشان سخن آغاز کرد و گفت: «مردی تاکستانی غَرْس کرد و گرد آن دیوار کشید و حوضچه‌ای برای گرفتن آبِانگور کند و برجی بنا کرد. سپس تاکستان را به چند باغبان اجاره داد و خود به سفر رفت.۲در موسم برداشت م

حصول، غلامی نزد باغبانان فرستاد تا مقداری از میوۀ تاکستان را از آنها بگیرد.۳امّا آنها غلام را گرفته، زدند و دست‌خالی بازگرداندند.۴سپس غلامی دیگر نزد آنها فرستاد، ولی باغبانان سَرش را شکستند و به او بی‌حرمتی کردند.۵باز غلامی دیگر فرستاد، امّا او را کشتند. و به همینگونه با بسیاری دیگر رفتار کردند؛ بعضی را زدند و بعضی را کشتند.۶او تنها یک تن دیگر داشت که بفرستد و آن، پسر محبوبش بود. پس او را آخر همه روانه کرد و با خود گفت: ”پسرم را حرمت خواهند نهاد.“۷امّا باغبانان به یکدیگر گفتند: ”این وارث است؛ بیایید او را بکشیم تا میراث از آن ما شود.“۸پس او را گرفته، کشتند و از تاکستان بیرون افکندند.۹حال، صاحب تاکستان چه خواهد کرد؟ خواهد آمد و باغبانان را هلاک کرده، تاکستان را به دیگران خواهد سپرد.۱۰مگر در کتب‌مقدّس نخوانده‌اید که:

«‌”همان سنگی که معماران رد کردند،

سنگ اصلی بنا شده است؛

۱۱

خداوند چنین کرده

و در نظر ما شگفت می‌نماید“؟»

۱۲آنگاه بر‌آن شدند عیسی را گرفتار کنند، زیرا دریافتند که این مَثَل را درباره آنها گفته است، امّا از جمعیت بیم داشتند؛ پس او را ترک کردند و رفتند.

سؤال دربارۀ پرداخت خراج

مَر

قُس ۱۲:‏۱۳-۱۷ - مَتّی ۲۲:‏۱۵-۲۲؛ لوقا ۲۰:‏۲۰-۲۶

۱۳سپس بعضی از فَریسیان و هیرودیان را نزد عیسی فرستادند تا او را با سخنان خودش به‌دام اندازند.۱۴آنها نزد او آمدند و گفتند: «استاد، می‌دانیم مردی صادق هستی و از ک

سی باک نداری، زیرا بر صورت ظاهر نظر نمی‌کنی، بلکه راه خدا را به‌درستی می‌آموزانی. آیا پرداخت خراج به قیصر رواست یا نه؟۱۵آیا باید بپردازیم یا نه؟» امّا عیسی به‌ریاکاری آنها پی برد و گفت: «چرا مرا می‌آزمایید؟ دیناری نزد من بیاورید تا آن را ببینم.»۱۶سکه‌ای آوردند. از ایشان پرسید: «نقش و نام روی این سکه از آنِ کیست؟» پاسخ دادند: «از آنِ قیصر.»۱۷عیسی به آنها گفت: «پس مال قیصر را به قیصر بدهید و مال خدا را به خدا.» آنها از سخنان او حیران ماندند.

سؤال دربارۀ قیامت

مَرقُس ۱۲:‏۱۸-۲۷ - مَتّی ۲۲:‏۲۳-۳۳؛ لوقا ۲۰:‏۲۷-۳۸

۱۸سپس صَدّوقیان که منکر قیامتند، نزد وی آمدند و سؤالی از او کرده، گفتند:۱۹«استاد، موسی برای ما نوشت که اگر برادر مردی بمیرد و همسرش فرزندی نداشته باشد، آن مرد باید او را به‌زنی بگیرد تا نسلی برای برادر خود باقی گذارد.۲۰باری، هفت برادر بودند. برادر نخستین زنی گرفت، و بی‌فرزند مرد.۲۱پس برادر دوّم آن بیوه را به‌زنی گرفت، امّا او نیز بی‌فرزند مرد. برادر سوّم نیز چنین شد.۲۲به همینسان، هیچیک از هفت برادر فرزندی بهجا نگذاشت. سرانجام، آن زن نیز مرد.۲۳حال، در قیامت، آن زن همسر کدامیک از آنها خواهد بود، زیرا هر هفت برادر او را به‌زنی گرفته بودند؟»

۲۴عیسی به ایشان فرمود: «آیا گمراه نیستید، از آن‌رو که نه از کتب‌مقدّس آگاهید و نه از قدرت خدا؟۲۵زیرا هنگامی که مردگان بر‌خیزند، نه زن می‌گیرند و نه شوهر اختیار می‌کنند؛ بلکه همچون فرشتگان آسمان خواهند بود.۲۶امّا دربارۀ برخاستن مردگان، آیا در کتاب موسی نخوانده‌اید که در ماجرای بوته، چگونه خدا به او فرمود: ”من هستم خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب“؟۲۷او نه خدای مردگان، بلکه خدای زندگان است. پس شما بسیار بر‌خطایید!»

بزرگترین حکم

مَرقُس ۱۲:‏۲۸-۳۴ - مَتّی ۲۲:‏۳۴-۴۰

۲۸یکی از علمای دین به آنجا نزدیک شد و گفتگوی آنها را شنید. چون دید که عیسی پاسخی نیکو به آنها داد، از او پرسید: «کدام حکم شریعت، مهمترینِ همه است؟»۲۹عیسی به او فرمود: «مهمترین حکم این است: ”بشنو ای اسرائیل، خداوندْ خدای ما، خداوندِ یکتاست.۳۰خداوندْ خدای خود را با تمامی دل و با تمامی جان و با تمامی فکر و با تمامی قوّت خود محبت نما.“۳۱دوّمین حکم این است: ”همسایه‌ات را همچون خویشتن محبت کن.“ بزرگتر از این دو حکمی نیست.»۳۲آن عالم دین به او گفت: «نیکو فرمودی، استاد! براستی که خدا یکی است و جز او خدایی نیست،۳۳و به او با تمامی دل و با تمامی عقل و با تمامی قوّت خود مهر ورزیدن و همسایۀ خود را همچون خویشتن محبت کردن، از همۀ هدایای سوختنی و قربانیها مهمتر است.»۳۴چون عیسی دید که عاقلانه پاسخ داد، به او فرمود: «از پادشاهی خدا دور نیستی.» از آن پس، دیگر هیچ‌کس جرئت نکرد چیزی از او بپرسد.

مسیح پسر کیست؟

مَرقُس ۱۲:‏۳۵-۳۷ - مَتّی ۲۲:‏۴۱-۴۶؛ لوقا ۲۰:‏۴۱-۴۴

مَرقُس ۱۲:‏۳۸-۴۰ - مَتّی ۲۳:‏۱-۷؛ لوقا ۲۰؛ ۴۵-۴۷

۳۵هنگامی که عیسی در صحن معبد تعلیم می‌داد، پرسید: «چگونه است که علمای دین می‌گویند مسیح پسر داوود است؟۳۶داوود، خود به الهامِ روح‌القدس گفته است:

«‌”خداوند به خداوند من گفت:

«به‌دست راست من بنشین

تا آن هنگام که دشمنانت را کرسیِ زیر پایت سازم.»“

۳۷اگر داوود خود، او را خداوند می‌خوانَد، او چگونه می‌تواند پسر داوود باشد؟» انبوه جمعیت با خوشی به سخنان او گوش فرامی‌دادند.

هشدار دربارۀ رهبران دینی

۳۸پس در تعلیم خود فرمود: «از علمای دین برحذر باشید که دوست دارند در قبای بلند راه بروند و مردم در کوچه و بازار آنها را سلام گویند،۳۹و در کنیسه‌ها بهترین جای را داشته باشند و در ضیافتها بر صدر مجلس بنشینند.۴۰از سویی خانه‌های بیوه‌زنان را غارت می‌کنند و از دیگر‌سو، برای تظاهر، دعای خود را طول می‌دهند. مکافات اینان بسی سخت‌تر خواهد بود.»

هدیۀ بیوه‌زن فقیر

مَرقُس ۱۲:‏۴۱-۴۴ - لوقا ۲۱:‏۱-۴

۴۱عیسی در برابر صندوق بیت‌المال معبد به تماشای مردمی نشسته بود که پول در صندوق می‌انداختند. بسیاری از ثروتمندان مبالغ هنگفت می‌دادند.۴۲سپس بیوه‌زنی فقیر آمد و دو سکۀ ناچیز مسی که به‌تقریب برابر یک ربع می‌شد، در صندوق انداخت.۴۳آنگاه عیسی شاگردان خود را فراخواند و به ایشان فرمود: «آمین، به شما می‌گویم، این بیوه‌زن فقیر بیش از همۀ آنها که در صندوق پول انداختند، هدیه داده است.۴۴زیرا آنان جملگی از فزونی دارایی خویش دادند، امّا این زن در تنگدستی خود، هرآنچه داشت داد، یعنی تمامی روزی خویش را.»

Mark11

Mark 11

The Triumphal Entry

¹As they approached Jerusalem and came to Bethphage and Bethany at the Mount of Olives, Jesus sent two of his disciples, ²saying to them, "Go to the village ahead of you, and just as you enter it, you will find a colt tied there, which no one has ever ridden. Untie it and bring it here. ³If anyone asks you, 'Why are you doing this?' tell him, 'The Lord needs it and will send it back here shortly.' "

⁴They went and found a colt outside in the street, tied at a doorway. As they untied it, ⁵some people standing there asked, "What are you doing, untying that colt?" ⁶They answered as Jesus had told them to, and the people let them go. ⁷When they brought the colt to Jesus and threw their cloaks over it, he sat on it. ⁸Many people spread their cloaks on the road, while others spread branches they had cut in the fields. ⁹Those who went ahead and those who followed shouted,
"Hosanna!"

"Blessed is he who comes in the name of the Lord!"
¹⁰"Blessed is the coming kingdom of our father David!"
"Hosanna in the highest!"

¹¹Jesus entered Jerusalem and went to the temple. He looked around at everything, but since it was already late, he went out to Bethany with the Twelve.

Jesus Clears the Temple

¹²The next day as they were leaving Bethany, Jesus was hungry. ¹³Seeing in the distance a fig tree in leaf, he went to find out if it had any fruit. When he reached it, he found nothing but leaves, because it was not the season for figs. ¹⁴Then he said to the tree, "May no one ever eat fruit from you again." And his disciples heard him say it.

¹⁵On reaching Jerusalem, Jesus entered the temple area and began driving out those who were buying and selling there. He overturned the tables of the money changers and the benches of those selling doves, ¹⁶and would not allow anyone to carry merchandise through the temple courts. ¹⁷And as he taught them, he said, "Is it not written:
" 'My house will be called
a house of prayer for all nations'? But you have made it 'a den of robbers."

¹⁸The chief priests and the teachers of the law heard this and began looking for a way to kill him, for they feared him, because the whole crowd was amazed at his teaching.

¹⁹When evening came, they went out of the city.

The Withered Fig Tree

²⁰In the morning, as they went along, they saw the fig tree withered from the roots. ²¹Peter remembered and said to Jesus, "Rabbi, look! The fig tree you cursed has withered!"

²²"Have faith in God," Jesus answered. ²³"I tell you the truth, if anyone says to this mountain, 'Go, throw yourself into the sea,' and does not doubt in his heart but believes that what he says will happen, it will be done for him. ²⁴Therefore I tell you, whatever you ask for in prayer, believe that you have received it, and it will be yours. ²⁵And when you stand praying, if you hold anything against anyone, forgive him, so that your Father in heaven may forgive you your sins."

The Authority of Jesus Questioned

²⁷They arrived again in Jerusalem, and while Jesus was walking in the temple courts, the chief priests, the teachers of the law and the elders came to him. ²⁸"By what authority are you doing these things?" they asked. "And who gave you authority to do this?"

²⁹Jesus replied, "I will ask you one question. Answer me, and I will tell you by what authority I am doing these things. ³⁰John's baptism—was it from heaven, or from men? Tell me!"

³¹They discussed it among themselves and said, "If we say, 'From heaven,' he will ask, 'Then why didn't you believe him?' ³²But if we say, 'From men'...." (They feared the people, for everyone held that John really was a prophet.)

³³

So they answered Jesus, "We don't know."
Jesus said, "Neither will I tell you by what authority I am doing these things."

ورود شاهانۀ عیسی به اورشلیم

مَر

قُس ۱۱:‏۱-۱۰ - مَتّی ۲۱:‏۱-۹؛ لوقا ۱۹:‏۲۹-۳۸

مَرقُس ۱۱:‏۷-۱۰ - یوحنا ۱۲:‏۱۲-۱۵

۱چون به بیت‌فاجی و بیت‌عَنْیا رسیدند که نزدیک اورشلیم در دامنه کوه زیتون بود، عیسی دو تن از شاگردان خود را فرستاد۲و به آنان فرمود: «به دهکده‌ای که پیش روی شماست، بروید. به‌محض ورود، کره الاغی را بسته خواهید یافت که تاکنون کسی بر آن سوار نشده است. آن را باز کنید و بیاورید.۳اگر کسی از شما پرسید: ”چرا چنین می‌کنید؟“ بگویید: ”خداوند بدان نیاز دارد و بی‌درنگ آن را به اینجا باز خواهد فرستاد.“‌»۴آن دو رفتند و بیرون، در کوچه‌ای کره الاغی یافتند که مقابل دری بسته شده بود. پس آن را باز کردند.۵در همان هنگام،

بعضی از کسانی که آنجا ایستاده بودند پرسیدند: «چرا کره الاغ را باز می‌کنید؟»۶آن دو همانگونه که عیسی بدیشان فرموده بود، پاسخ دادند؛ پس گذاشتند بروند.۷آنگاه کره الاغ را نزد عیسی آورده، رداهای خود را بر آن افکندند، و عیسی سوار شد.۸بسیاری از مردم نیز رداهای خود را بر سر راه گستردند و عده‌ای نیز شاخه‌هایی را که در مزارع بریده بودند، در راه می‌گستردند.۹کسانی که پیشاپیش او می‌رفتند و آنان که از پس او می‌آمدند، فریاد‌کنان می‌گفتند:

«هوشیعانا!»

«خجسته باد او که به نام خداوند می‌آید!»

۱۰«خجسته باد پادشاهی پدر ما داوود که فرامی‌رسد!»

«هوشیعانا در عرش برین!»

۱۱پس عیسی به اورشلیم درآمد و به معبد رفت. در آنجا همه‌چیز را ملاحظه کرد، امّا چون دیروقت بود همراه با آن دوازده تن به بیت‌عَنْیا رفت.

عیسی در معبد

مَرقُس ۱۱:‏۱۲-۱۴ - مَتّی ۲۱:‏۱۸-۲۲

مَرقُس ۱۱:‏۱۵-۱۸ - مَتّی ۱۲:‏۱۲-۱۶؛

لوقا ۱۹:‏۴۵-۴۷؛ یوحنا ۲:‏۱۳-۱۶

۱۲روز بعد، به‌هنگام خروج از بیت‌عَنْیا، عیسی گرسنه شد.۱۳از دور درخت انجیری دید که برگ داشت؛ پس پیش رفت تا ببیند میوه دارد یا نه. چون نزدیک شد، جز برگ چیزی بر آن نیافت، زیرا هنوز فصل انجیر نبود.۱۴پس خطاب به درخت گفت: «مباد که دیگر هرگز کسی از تو میوه خورَد!» شاگردانش این را شنیدند.

۱۵چون به اورشلیم رسیدند، عیسی به صحن معبد درآمد و به بیرون راندن کسانی آغاز کرد که در آنجا داد و ستد می‌کردند. او تختهای صرّافان و بساط کبوترفروشان را واژگون کرد۱۶و اجازه نداد کسی برای حمل کالا از میان صحن معبد عبور کند.۱۷سپس به آنها تعلیم داد و گفت: «مگر نوشته نشده است که،

«‌”خانۀ من خانۀ دعا برای همۀ قومها خوانده خواهد شد“؟

امّا شما آن را ”لانۀ راهزنان“ ساخته‌اید.»

۱۸سران کاهنان و علمای دین چون این را شنیدند، در پی راهی برای کشتن او برآمدند، زیرا از او می‌ترسیدند، چرا‌که همۀ جمعیت از تعالیم او در شگفت بودند.۱۹چون غروب شد، عیسی و شاگردان از شهر بیرون رفتند.

خشک شدن درخت انجیر

مَرقُس ۱۱:‏۲۰-۲۴ - مَتّی ۲۱:‏۱۹-۲۲

۲۰بامدادان، در راه، درخت انجیر را دیدند که از ریشه خشک شده بود.۲۱پِطرُس ماجرا را به‌یاد آورد و به عیسی گفت: «استاد، بنگر! درخت انجیری که نفرین کردی، خشک شده است.»۲۲عیسی پاسخ داد: «به خدا ایمان داشته باشید.۲۳آمین، به شما می‌گویم، اگر کسی به این کوه بگوید، ”از جا کنده شده، به‌دریا افکنده شو،“ و در دل خود شک نکند بلکه ایمان داشته باشد که آنچه می‌گوید روی خواهد داد، برای او انجام خواهد شد.۲۴پس به شما می‌گویم، هرآنچه در دعا درخواست کنید، ایمان داشته باشید که آن را یافته‌اید، و از آن شما خواهد بود.

۲۵«پس هرگاه به دعا می‌ایستید، اگر نسبت به کسی چیزی به‌دل دارید، او را ببخشید تا پدر شما نیز که در آسمان است، خطاهای شما را ببخشاید. ۲۶[امّا اگر شما نبخشید، پدر شما نیز که در آسمان است، خطاهای شما را نخواهد بخشید.]»

سؤال دربارۀ اجازه عیسی

مَرقُس ۱۱:‏۲۷-۳۳ - مَتّی ۲۱:‏۲۳-۲۷؛ لوقا ۲۰:‏۱-۸

۲۷آنها بار دیگر به اورشلیم آمدند. هنگامی که عیسی در صحن معبد گام می‌زد، سران کاهنان و علمای دین و مشایخ نزدش آمده،۲۸پرسیدند: «به چه حقّی این کارها را می‌کنی؟ چه کسی حق انجام این کارها را به تو داده است؟»۲۹عیسی در پاسخ گفت: «من نیز از شما پرسشی دارم. به من پاسخ دهید تا من نیز به شما بگویم به چه حقّی این کارها را می‌کنم.۳۰تعمید یحیی از آسمان بود یا از انسان؟ پاسخ دهید.»۳۱آنها بین خود بحث کرده، گفتند: «اگر بگوییم، ”از آسمان بود“، خواهد گفت، ”پس چرا به او ایمان نیاوردید؟“۳۲اگر بگوییم، ”از انسان بود“...» - از مردم بیم داشتند، زیرا همه یحیی را پیامبری راستین می‌دانستند.۳۳پس به عیسی پاسخ دادند: «نمی‌دانیم.» عیسی گفت: «من نیز به شما نمی‌گویم به چه حقّی این کارها را می‌کن

Mark 10

Divorce

¹Jesus then left that place and went into the region of Judea and across the Jordan. Again crowds of people came to him, and as was his custom, he taught them.

²Some Pharisees came and tested him by asking, "Is it lawful for a man to divorce his wife?"

³"What did Moses command you?" he replied.

⁴They said, "Moses permitted a man to write a certificate of divorce and send her away."

⁵"It was because your hearts were hard that Moses wrote you this law," Jesus replied. ⁶"But at the beginning of creation God 'made them male and female.' ⁷'For this reason a man will leave his father and mother and be united to his wife, ⁸and the two will become one flesh.' So they are no longer two, but one. ⁹Therefore what God has joined together, let man not separate."

¹⁰When they were in the house again, the disciples asked Jesus about this. ¹¹He answered, "Anyone who divorces his wife and marries another woman commits adultery against her. ¹²And if she divorces her husband and marries another man, she commits adultery."

The Little Children and Jesus

¹³People were bringing little children to Jesus to have him touch them, but the disciples rebuked them. ¹⁴When Jesus saw this, he was indignant. He said to them, "Let the little children come to me, and do not hinder them, for the kingdom of God belongs to such as these. ¹⁵I tell you the truth, anyone who will not receive the kingdom of God like a little child will never enter it." ¹⁶And he took the children in his arms, put his hands on them and blessed them.

The Rich Young Man

¹⁷As Jesus started on his way, a man ran up to him and fell on his knees before him. "Good teacher," he asked, "what must I do to inherit eternal life?"

¹⁸"Why do you call me good?" Jesus answered. "No one is good—except God alone. ¹⁹You know the commandments: 'Do not murder, do not commit adultery, do not steal, do not give false testimony, do not defraud, honor your father and mother."

²⁰"Teacher," he declared, "all these I have kept since I was a boy."

²¹Jesus looked at him and loved him. "One thing you lack," he said. "Go, sell everything you have and give to the poor, and you will have treasure in heaven. Then come, follow me."

²²At this the man's face fell. He went away sad, because he had great wealth.

²³Jesus looked ar

ound and said to his disciples, "How hard it is for the rich to enter the kingdom of God!"

²⁴The disciples were amazed at his words. But Jesus said again, "Children, how hard it is to enter the kingdom of God! ²⁵It is easier for a camel to go through the eye of a needle than for a rich man to enter the kingdom of God."

²⁶The disciples were even more amazed, and said to each other, "Who then can be saved?"

²⁷Jesus looked at them and said, "With man this is impossible, but not with God; all things are possible with God."

²⁸Peter said to him, "We have left everything to follow you!"

²⁹"I tell you the truth," Jesus replied, "no one who has left home or brothers or sisters or mother or father or children or fields for me and the gospel ³⁰will fail to receive a hundred times as much in this present age (homes, brothers, sisters, mothers, children an

d fields—and with them, persecutions) and in the age to come, eternal life. ³¹But many who are first will be last, and the last first."

Jesus Again Predicts His Death

³²They were on their way up to Jerusalem, with Jesus leading the way, and the disciples were astonished, while those who followed were afraid. Again he took the Twelve aside and told them what was going to happen to him. ³³"We are going up to Jerusalem," he said, "and the Son of Man will be betrayed to the chief priests and teachers of the law. They will condemn him to death and will hand him over to the Gentiles, ³⁴who will mock him and spit on him, flog him and kill him. Three days later he will rise."

The Re

quest of James and John

³⁵Then James and John, the sons of Zebedee, came to him. "Teacher," they said, "we want you to do for us whatever we ask."

³⁶"What do you want me to do for you?" he asked.

³⁷They replied, "Let one of us sit at your right and the other at your left in your glory."

³⁸"You don't know what you are asking," Jesus said. "Can you drink the cup I drink or be baptized with the baptism I am baptized with?"

³⁹"We can," they answered. Jesus said to them, "You will drink the cup I drink and be baptized with the baptism I am baptized with,

⁴⁰but to sit at my right or left is not for me to grant. These places belong to those for whom they have been prepared."

⁴¹When the ten heard about this, they became indignant with James and John. ⁴²Jesus called them together and said, "You know that those who are regarded as rulers of the Gentiles lord it over them, and their high officials exercise authority over them. ⁴³Not so with you. Instead, whoever wants to become great among you must be your servant, ⁴⁴and whoever wants to be first must be slave of all. ⁴⁵For even the Son of Man did not come to be served, but to serve, and to give his life as a ransom for many."

Blind Bartimaeus Receives His Sight

⁴⁶

Then they came to Jericho. As Jesus and his disciples, together with a large crowd, were leaving the city, a blind man, Bartimaeus (that is, the Son of Timaeus), was sitting by the roadside begging. ⁴⁷When he heard that it was Jesus of Nazareth, he began to shout, "Jesus, Son of David, have mercy on me!"

⁴⁸Many rebuked him and told him to be quiet, but he shouted all the more, "Son of David, have mercy on me!"

⁴⁹Jesus stopped and said, "Call him." So they called to the blind man, "Cheer up! On your feet! He's calling you." ⁵⁰Throwing his cloak aside, he jumped to his feet and came to Jesus.

⁵¹"What do you want me to do for you?" Jesus asked him.
The blind man said, "Rabbi, I want to see."

⁵²"Go," said Jesus, "your faith has healed you." Immediately he received his sight and followed Jesus along the road.

۱عیسی آن مکان را ترک کرد و به نواحی یهودیه و آن سوی رود اردن رفت. دیگربار جما

عتها نزد او گرد آمدند، و او بنا‌به روال همیشۀ خود، به آنها تعلیم می‌داد.

تعلیم دربارۀ ازدواج و طلاق

مَرقُس ۱۰:‏۱-۱۲ - مَتّی ۱۹:‏۱-۹

۲شماری از فَریسیان نزدش آمدند و برای آزمایش از او پرسیدند: «آیا جایز است که مرد زن خود را طلاق دهد؟»۳عیسی در پاسخ گفت: «موسی چه حکمی به شما داده است؟»۴گفتند: «موسی اجازه داده که مرد طلاقنامه‌ای بنویسد و زن خود را رها کند.»۵عیسی به آنها فرمود: «موسی به‌سبب سختدلی شما این حکم را برایتان نوشت.۶امّا از آغاز خلقت، خدا ”ایشان را مرد و زن آفرید.“۷و ”از این سبب مرد پدر و مادر خود را ترک گ

فته، به زن خویش خواهد پیوست،۸و آن دو یک تن خواهند شد.“ بنابراین، از آن پس دیگر دو نیستند، بلکه یک تن می‌باشند.۹پس آنچه را خدا پیوست، انسان جدا نسازد.»

۱۰چون در خانه بودند، شاگردان دیگربار دربارۀ این موضوع از عیسی سؤال کردند.۱۱عیسی فرمود: «هر‌که زن خود را طلاق دهد و زنی دیگر اختیار کند، نسبت به زن خود مرتکب زنا شده است.۱۲و اگر زنی از شوهر خود طلاق گیرد و شوهری دیگر اختیار کند، مرتکب زنا شده است.»

عیسی و کودکان

مَرقُس ۱۰:‏۱۳-۱۶ - مَتّی ۱۹:‏۱۳-۱۵؛ لوقا ۱۸:‏۱۵-۱۷

۱۳مردم کودکان را نزد عیسی آوردند تا بر آنها دست بگذارد. امّا شاگردان مردم را برای این کار س

رزنش کردند.۱۴عیسی چون این را دید، خشمگین شد و به شاگردان خود گفت: «بگذارید کودکان نزد من آیند؛ آنان را بازمدارید، زیرا پادشاهی خدا از آن چنین‌کسان است.۱۵آمین، به شما می‌گویم، هر‌که پادشاهی خدا را همچون کودکی نپذیرد، هرگز بدان راه نخواهد یافت.»۱۶آنگاه کودکان را در آغوش کشیده، بر آنان دست نهاد و ایشان را برکت داد.

جوان ثروتمند

مَرقُس ۱۰:‏۱۷-۳۱ - مَتّی ۱۹:‏۱۶-۳۰؛ لوقا ۱۸:‏۱۸-۳۰

۱۷چون عیسی به‌راه افتاد، مردی دوان‌دوان آمده، در برابرش زانو زد و پرسید: «استاد نیکو، چه کنم تا وارث حیات جاویدان شوم؟»۱۸عیسی پاسخ داد: «چرا مرا نیکو می‌خوانی؟ هیچ‌کس نیکو نیست جز خدا فقط.۱۹احکام را می‌دانی: ”قتل مکن، زنا مکن، دزدی مکن، شهادت دروغ مده، فریبکاری مکن، پدر و مادر خود را گرامی‌دار.“»۲۰آن مرد در پاسخ گفت: «استاد، همۀ اینها را از کودکی به‌جا آورده‌ام.»۲۱عیسی به او نگریسته، محبتش کرد و گفت: «تو را یک چیز کم است؛ برو آنچه داری بفروش و بهایش را به تنگدستان بده که در آسمان گنج خواهی داشت. آنگاه بیا و از من پیروی کن.»۲۲مرد از این سخن نومید شد و اندوهگین از آنجا رفت، زیرا ثروت بسیار داشت.

۲۳عیسی به اطراف نگریسته، به شاگردان خود گفت: «چه دشوار است راهیابی ثروتمندان به پادشاهی خدا!»۲۴شاگردان از سخنان او در شگفت شدند. امّا عیسی بار دیگر به آنها گفت: «ای فرزندان، راه‌یافتن به پادشاهی خدا چه دشوار است!۲۵گذشتن شتر از سوراخ سوزن آسانتر است از راهیابی شخص ثروتمند به پادشاهی خدا.»۲۶شاگردان که بسیار شگفتزده بودند، به یکدیگر می‌گفتند: «پس چه کسی می‌تواند نجات یابد؟»۲۷عیسی بدیشان چشم دوخت و گفت: «برای انسان ناممکن است، امّا برای خدا چنین نیست؛ زیرا همه‌چیز برای خدا ممکن است.»

۲۸آنگاه پِطرُس سخن آغاز کرد و گفت: «اینک ما همه‌چیز را ترک گفته‌ایم و از تو پیروی می‌کنیم.»۲۹عیسی فرمود: «آمین، به شما می‌گویم، کسی نیست که به‌خاطر من و به‌خاطر انجیل، خانه یا برادران یا خواهران یا مادر یا پدر یا فرزندان یا املاک خود را ترک کرده باشد،۳۰و در این عصر صد برابر بیشتر خانه‌ها و برادران و خواهران و مادران و فرزندان و املاک - و همراه آن، آزارها - به‌دست نیاورد، و در عصر آینده نیز از حیات جاویدان بهره‌مند نگردد.۳۱امّا بسیاری که اوّلین هستند آخرین خواهند شد، و آخرینها اوّلین!»

پیشگویی عیسی دربارۀ مرگ و رستاخیز خود

مَرقُس ۱۰:‏۳۲-۳۴ - مَتّی ۲۰:‏۱۷-۱۹؛ لوقا ۱۸:‏۳۱-۳۳

۳۲آنان در راه اورشلیم بودند و عیسی پیشاپیش ایشان راه می‌پیمود. شاگردان در شگفت بودند و کسانی که از پی آنها می‌رفتند، هراسان. عیسی دیگربار آن دوازده تن را به کناری برد و آنچه را می‌بایست بر او بگذرد، برایشان بیان کرد.۳۳فرمود: «اینک به اورشلیم می‌رویم. در آنجا پسر‌انسان را به سران کاهنان و علمای دین تسلیم خواهند کرد. آنان او را به مرگ محکوم خواهند نمود و به غیریهودیان خواهند سپرد.۳۴ایشان استهزایش کرده، آبِدهان بر وی خواهند انداخت و تازیانه‌اش زده، خواهند کشت. امّا پس از سه روز بر‌خواهد خاست.»

درخواست یعقوب و یوحنا

مَرقُس ۱۰:‏۳۵-۴۵ - مَتّی ۲۰:‏۲۰-۲۸

۳۵یعقوب و یوحنا پسران زِبِدی نزد او آمدند و گفتند: «استاد، تقاضا داریم آنچه از تو می‌خواهیم، برایمان به‌جای آوری!»۳۶بدیشان گفت: «چه می‌خواهید برایتان بکنم؟»۳۷گفتند: «عطا فرما که در جلال تو، یکی بر جانب راست و دیگری بر جانب چپ تو بنشینیم.»۳۸عیسی به آنها فرمود: «شما نمی‌دانید چه می‌خواهید. آیا می‌توانید از جامی که من می‌نوشم، بنوشید و تعمیدی را که من می‌گیرم، بگیرید؟»۳۹گفتند: «آری، می‌توانیم.» عیسی فرمود: «شکی نیست که از جامی که من می‌نوشم، خواهید نوشید و تعمیدی را که من می‌گیرم، خواهید گرفت.۴۰امّا بدانید که نشستن بر جانب راست و چپ من، در اختیار من نیست تا آن را به کسی ببخشم. این جایگاه از آنِ کسانی است که برایشان فراهم شده است.»

۴۱چون ده شاگرد دیگر از این امر آگاه شدند، بر یعقوب و یوحنا خشم گرفتند.۴۲عیسی ایشان را فراخواند و گفت: «شما می‌دانید آنان که حاکمانِ دیگر قومها شمرده می‌شوند بر ایشان سروری می‌کنند و بزرگانشان بر ایشان فرمان می‌رانند.۴۳امّا در میان شما چنین نباشد. هر‌که می‌خواهد در میان شما بزرگ باشد، باید خادم شما شود.۴۴و هر‌که می‌خواهد در میان شما اوّل باشد، باید غلام همه گردد.۴۵چنانکه پسر‌انسان نیز نیامد تا خدمتش کنند، بلکه آمد تا خدمت کند و جانش را چون بهای رهایی به‌عوض بسیاری بدهد.»

شفای بارتیمائوس کور

مَرقُس ۱۰:‏۴۶-۵۲ - مَتّی ۲۰:‏۲۹-۳۴؛ لوقا ۱۸:‏۳۵-۴۳

۴۶آنگاه به اَریحا آمدند. و چون عیسی با شاگردان خود و جمعیتی انبوه اَریحا را ترک می‌گفت، گدایی کور به نام بارتیمائوس، پسر تیمائوس، در کنار راه نشسته بود.۴۷چون شنید که عیسای ناصری است، فریاد برکشید که: «ای عیسی، پسر داوود، بر من رحم کن!»۴۸بسیاری از مردم بر او عتاب کردند که خاموش شود، امّا او بیشتر فریاد می‌زد: «ای پسر داوود، بر من رحم کن!»۴۹عیسی ایستاد و فرمود: «او را فراخوانید.» پس آن مرد کور را فراخوانده، به وی گفتند: «دل قوی‌دار! برخیز که تو را می‌خواند.»۵۰او بی‌درنگ عبای خود را به‌کناری انداخته، از جای برجست و نزد عیسی آمد.۵۱عیسی از او پرسید: «چه می‌خواهی برایت بکنم؟» پاسخ داد: «استاد، می‌خواهم بینا شوم.»۵۲عیسی به او فرمود: «برو که ایمانت تو را شفا داده است.» آن مرد، در‌دم بینایی خود را بازیافت و از پی عیسی در راه روانه شد